W wieku 25 lat było fajnie: imprezy co drugi dzień, szampan, koktajle, śmiech. Kiedy wyszłam za mąż, nałóg stopniowo zanikł, bez wsparcia męża. Kiedy miałam 35 lat, rozstaliśmy się. Okazało się, że alkohol nie jest tylko od święta. Coraz częściej piłam sama. Coraz rzadziej w kawiarniach i restauracjach, a coraz częściej po pracy chodziłam do sklepu po alkohol. Rano nie chciałam patrzeć na siebie w lustrze. Odzyskiwałam przytomność, gdy ktoś mnie beształ w komunikacji miejskiej i nazywał pijaczką. Rozpłakałam się i dopiero wtedy zdałam sobie sprawę, kim się staję. Znalazłam Reliver i sama wzięłam udział w kursie. Gdy tylko zaczęłam brać lek, alkohol natychmiast zniknął z mojego życia. Nie miałam żadnych objawów odstawienia ani głodu. Minęło pół roku od kursu i czuję się świetnie.

Wstyd mi o tym pisać. Nie mogłam uwierzyć, że alkoholizm może mnie dotknąć. Wydarzenia potoczyły się bardzo szybko. Zaczęło się od lampki wina po ciężkim dniu w pracy. Potem mąż mnie zostawił, a ja leczyłam swoje lęki mocnymi trunkami. Skończyło się na tym, że zostałam zwolniona z pracy za absencję. Wyszłam tylko po to, żeby kupić więcej alkoholu. Nie pamiętam tego okresu zbyt dobrze; to było jak sen. Dzięki Bogu, moja córka (która mieszka w innym mieście) odwiedziła mnie i widząc mój stan w tak fatalnym stanie, przekonała mnie do rozpoczęcia leczenia. Poszłam do psychiatry i wzięłam Reliver. Głód alkoholowy zniknął bez śladu niemal natychmiast po rozpoczęciu stosowania tego środka. Dzięki niemu za nowe, spełnione życie.

Kiedy moja żona zmarła, przez kilka miesięcy piłem nałogowo. Nie widziałem sensu, żeby iść dalej ze swoim życiem i nie chciałem. Nie chciałem pogodzić się z rzeczywistością. Żadna klinika, kroplówka ani tabletka nie pomagały, nie było mowy o lekarzach; po prostu mnie denerwowali. Jedyne, co zaakceptowałem, to Reliver. Brałem go dla dobra syna, bez celu. A jednak pomógł. Przestałem pić, wyzdrowiałem i poszedłem dalej. Jestem trzeźwy od czterech lat.